Trochę historii

Historia rysunków na skórze jest tak stara jak sama ludzkość. Skóra jest ostatnią, cienką barierą pomiędzy JA każdego człowieka a światem zewnętrznym. Wygląd naszej cielesnej powłoki - czyli skóry - decyduje o pierwszym wrażeniu, jakie pozostawiamy na otoczeniu i ma zasadniczy wpływ na atrakcyjność seksualną. Od niepamiętnych czasów, ludzie starali się zmienić swój wygląd poprzez nakładanie na ciało farb i rysunków, podobnie jak poprzez ubiór, nakrycie głowy i maski. Nosząc na ramieniu pajączka lub inny obrazek, wykonany w studiu tatuażu, wtapiamy się w historia tatuażu tradycję magicznych rytuałów, która zachowuje nieprzerwaną ciągłość przez tysiące lat. Podobnie zresztą jak kobieta, która każdego ranka, zanim wyjdzie z domu, z wielką starannością nakłada na twarz makijaż.

Technika trwałego rysunku na skórze, zwana "tatuażem" powstała w Polinezji, prawdopodobnie na wyspach zwanych Markizy (Marquesas). Polinezja to wschodnia część Oceanii, a w jej skład wchodzi wiele wysp, wśród nich Hawaje, Samoa i Wyspy Cooka. Słowo "tatuaż" wywodzi się z tahitańskiego "tatau", co znaczy po prostu "ranić". Polinezyjczycy używali do tatuażu techniki stosowanej do dziś. Farbę umieszczano pod skórą przy pomocy ostrych igieł. historia tatuażu Barwniki produkowane były z palonych ziaren roślin, zmieszanych z węglem i olejem kokosowym. Pewne jest, że artystyczny tatuaż znany był na długo zanim w region południowego Pacyfiku zawitali europejscy żeglarze. Zarówno symbolika rysunku jak i "wzornictwo" rozwijały się przez tysiące lat. Polinezyjskie motywy miały znaczenie magiczne, ale posiadały także ogromną wartość artystyczną. Rzadko też stanowiły zamkniętą i skończoną całość, bowiem w ciągu życia ozdobionego tatuażem człowieka, rysunki były uzupełniane, poprawiane i ciągle ulepszane. Obejmowały coraz to nowe obszary ciała.